HAZAN GÖNÜL
Gelincik kadar ömrü hüzünle doldurdun.
Açmış gül goncalarını gözyaşıyla kuruttun,
Sefa sürmedin üç günlük dünyada, dertten derde koşup durdun,
Nazenin dallarında baykuşlar tünedi, dallarını kuruttun.
Zamansız yaprakların döküldü hazan gönül..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta