Neyleyim sensiz geçen, mevsimleri, yılları,
Taktı felek peşine, su gibi akar gider.
Kimse yeşertemedi, kuruttuğun dalları;
-Hazan düşmüş gönüle, yaprağı döker gider,
-Aşkta bahar görmeyen, boynunu büker gider..
Kırıldı gönül yayı, sevda oku atmıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta