Bir konca gülüm vardı solup gitti hazandan,
Yıl döndü bahar oldu, haber yoktu yatandan,
Çok çekti verem vardı, sararmıştı zamandan,
Bir anda göçüp gitti, hazâ-n_aldı kapımdan.
Dönmez geri can dostu, hayal oldu nedense,
Can yok da, yatar şimdi masum halde yerinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
