yapraklar sararır, rüzgâr usulca döker,
güneş solgun bir tebessüm bırakır geride. Dallar çıplak kalır, gökyüzü gri bir örtü;
anılar dökülür toprağa, sessiz bir hüzünle. Ama kökler derinlerde saklar baharı,
kışın altında filizlenir umut, yeşil bir sır. Sonra bir sabah, tomurcuklar patlar sessizce;
hazan biter, hayat yeniden çiçeklenir coşkuyla.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta