Zor olan nedir bilirmisin hazan ?
Hayata zorla çengel attığında istediğin başarıyı elde etmediğinde, tırnaklarınla kazıya kazıya çıktığın yerlerde düşündüğün gibi olamadığını gördüğünde ve herkesi kendin gibi olduğunu düşünüp aslında hiçkimsenin kimseye benzemediğini anlayıp uğradığın hayal kırıklığıdır.
Umuttan ırak olandır, kendini kendinden bulamayandır, gözlerindeki şafak kızıllığını inkâr edendir...
Gecelerin berduşluğuyla sarmaş dolaş olanlardır. Başına açtığı bin bir türlü hadiselerin, kalbine ızdırap çektirendir, kendi ördüğü duvarların yıkıntısının altından kalandır.
Ve yazıklığı hep burunlarında tütenlerdir...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta