Mevsim hazan idi.
Şarkılara ve şiirlere sığınıyordu yüreğim.
Ve zaman, ölümü bile güzelleştiriyordu,
onun elinin değdiği yerde
çiçekler açıyordu sanki.
Ve geceler, bizi bir kılıyordu.
Çünkü geceler, şairler ve delilerin idi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..



