Gözlerimden kalbime inen,
bir yağmur damlasıydın.
Göğüs kafesimden kalbime doğru esen,
bir fırtına,varlığınla üşüten yalnızlığımsın.
Ben senin varlığınla yokluğun arasında ki,
fırtınaya tutulmuş bir yaprak misaliyim.
Seni hiç yaşamadan, bitirmenin yorgunluğundayım...
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta