sevgili hazan,
kim duyar ki sesimizi bunca acı ve karanlıkların ardından.
Kinden zırhını giymiş herkes ve kapatmış gözlerini, bazan iç döker,
bazan ağlar ve bazan bir yağmur damlası gibi inerken usulca nemli toprağın yüzüne,
ayrılığın keskin kokusu sarar etrafı bir menekşe türküsü ve mevsimlerin çıkmazı
mevsimlerin ağır ve hüzam bestesi, hazan şarkısı,
çalar da çalar inceden bir keman, bir ud ve kapanır gözlerin perde perde,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta