Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
GERÇEKTEN ELİNE YÜREĞİNE SAĞLIK İSMAİL ABİ.YİNE GÖNLÜNÜ,KALEMİNİ KONUŞTURMUŞSUN.BİZEDE EDEPLE DİNLEMEK YAKIŞIR...
KUTLARIM İSMAİL AĞBİ
YİNE KALEMİN TAŞ OLUP BİRİLERİNİN BAŞINA DÜŞMÜŞ
YAZAN USTA KALEMİN VE YÜREĞİN DAİM OLSUN+10+ANT
yine biri sizi taşlama yazmaya sevketmiş ismail bey. tebrikler. selam ve dua ile.
Adresini şaşırmayan, anlamlı bir şiir.Sağol kardeşim.Şükrü Topallar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta