Sofra dostluk, sevgi katıksa Hayyam,
İçilen kızıl meyler, zemzem olsun.
Yar sevmek, sana bana mı haram?
Bırak öyleyse, ömür ziyan olsun.
Rabbini kızdırdın, sordukça sordun.
Güzelle badenin yanında durdun.
Bin yıldır bilimle rehberim oldun.
Rübailerinle pîr-i nur oldun.
Güzele, nağmeye, yare yarene,
Bilim çare dedin dünya aleme
Sultanına kralına beyine
Meyletmedin şafşataya hareme
Güzel sevmek, Mey içilmek içinse
Kısacık ömürde sevgili Hayyam!
Desene, bize bade’ye gün doğdu,
Bizlere birlikte bir ömür, bayram.
Her fend'de tuğran var, ey koca Hayyam.
Bazen bilim, bazen müzik, söz sende
Seversin güzeli, eylersin seyran.
Boşa değil seni yaratanda pişman.
Dünya alem, canlı cansız çağdaşın.
Kalemin silahındır, akıl yoldaşın.
Meyindir sofranda, badeyi âla.
Sözünde, adında Kabemiz hâla.
Kayıt Tarihi : 29.9.2025 22:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!