Aslanlar avlanırken ceylanları tutardım,
Korkudan nerdeyse küçük dilimi yutardım!
Vahşiydi aslanlar, bırakmazlardı peşlerini,
Beton suratıyla kemirirdi leşlerini...
Ne ceylanlar tükendi, ne de aslan üredi,
Hassas terazide hep yeni canlar türedi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta