Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzel elinize sağlık
Kendince nizam kurmuş kainatı donatan,
Kral yapmış aslanı,yelsen hayvan ne güzel!
Kudu kuştan ayırmış,tabiat olmuş vatan,
Kedi köpeğe sadık,kalsan hayvan ne güzel!
Sevgili Refika hanım, benim de ortak çalışmasına katılmaktan gurur duyduğum dörtlüklerinizi tebrik ediyorum.
Yüreğinize sağlık, yüreğinizdeki sevdalar solmasın.
Selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta