Kış geçti eski zamandan kalan duyu belirdi sınırsızca
köklerini araladı bereket adına
köklerde zayıf hayvan çiçek yaseminle birleşti
yıldız onlarca kez indi bu gömüt çekiciliğine
bu iki varlığı çiçek oyuğuna sığdırma uğruna
kimbilir kimin bıraktığı çalgı
ezgisini damıttı belirsiz varlıkla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
