Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Evet,
O çöplüğün tam ortasındayız, birbirimize "çamur atmakla" meşgulüz,
Şimdi!
Bozulma, bulaşıcıdır!
Ne kadar bozulduysak o kadar çoğalır ahlaksız!
Böylece birbirimizin yüzünü unutur
Bir süre sonra "üzüm üzüme" durumu nedeniyle
Benzeriz birbirimize!
İstenen budur zaten!
"Birbirinin pisliğini örtenler" çoğalsın,
Kötülük baş tacı olsun!
Biz haysiyeti
Onuru
Ahlaklı olmayı
Dürüstlüğü
Adaleti
Hak etmiyoruz!
Bulaştığımızı kirin
Çürümüşlüğün içinde
Birbirimizin gırtlağına sarılıncaya kadar da ayılmayacağız!
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta