Yaşayan ölüler var dünyada,
Birde ölse de yaşayanlar.
Şiirler ölümsüzdür...
Ve dahi şairler !
Hayri Yetiş
Son pişmanlık
Atalarım öldü gitti,
Dönemezler geriye.
Son pişmanlık fayda etmez,
Toprağa Düştü Ablam
Sabah altıda camımda kurşun,
Sanki işaretiydi gelecek acı haberin .
Şokunu yaşarken kara kurşunun,
Uyan Ablam
Beynine pıhtı attı dediler.
Ambülans içinde yolcu ettiler.
Dermanı doktor bulur dediler.
Uyan ablam, bak sabah oldu.
Ölümsüz olsan adem olmazdın.
Gönül defterine aşkı yazmazdın.
Gül dalında bülbül olmazdın.
Aşkınla doyacak gül olmayınca.
Menzile varacak yol olmayınca.
Yorar İnsanı
Anlamadan boş boş bakmak,
Bazen anlamak için dikkat etmek yorar insanı.
Zaten Siliyorum
Çocukken sen ağlama, erkeksin dediler hergün.
Kaybettim...acıyla doldu gözlerim ağlamadan.
Unutmak istedim giden herkesi...her şeyi,
Çıkan çıksın dönüşü olmayan bu limandan.
Neden yaşamı tiye alıyorsun?
Yaşam şaka mı sanki.
Kah gülüyor kah ağlıyorsun.
Komik ya da dram mı sanki.
Öylesine ciddiye almalısın ki yaşamı,
Hiç ölüm yokçasına çalışmalı,üretmelisin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!