kollarını kestiler, gözlerinle şimdi saçlarımı tarıyorsun
nişanlı kızların kararsızlığını estiriyor rüzgar
eğer sevdaysa bu, dokunmasın rüzgar saçlarıma
kollarını kestiler, gözlerinle şimdi saçlarımı tarıyorsun
çok uluslu çocukluğumuzun güneşini kucaklayacaktık,
çocuklara, çocuklara maviler giydirecekti gün
Akşam bizi bekler
Yaprağın akıbeti düşüyor suya
Su ki nemrut ateşi
Şavkında gün kokusu uykuda
Uyku ki yedi uyuyanlar uykusu
Dört buçuk yaşındaydı gözleri
Ve elleri…
Bir kelebek ömrüne ancak sığardı gülüşleri
Ve de bebekliği…
Bir ceylandan güzeldi oysa gözleri
Ölmeseydi
Yorgun gözlerimde
Tan yeli sabahlarımı
Karanlıklarda güneşe astım.
Sustum
Koca bir mevsim
Seni bekledim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!