Ne mihre ne maha hacet olur mu?
Gözlerin geceme doğunca benim
Kabuslar üstüme hiç çullanır mı?
Gözlerin geceme doğunca benim.
Nevbahar misali gelir dünyama
Güller kızıl açtı bastığın yerde
Kanayan kalbim mi diye bakarım
Gark eyledin beni onulmaz derde
Irmak gibi gürül gürül akarım
Nefes almak bile bazen zorlaşır
Güneş ikindiye doğru dönünce
Can çekilir diz titreyişe döner
Durulur yağmurlar güllerin solar
Kurur bağın bahçen kar kışa döner
Hayat omuzlara çöker çok ağır
Güneşe bakışlım kısma gözünü
Gözlerinin gülüşünü göreyim
Bildik melhem çare değil bilesin
Sol yanıma leblerinden süreyim
Dumansız ocağım tütmeden yanar
Fiskeden bulanan göl gibi gönlüm
Girersen saçını sakın savurma
Beyhude çürümez uğrunda ömrüm
Dideler kor alev yak da kavurma
Gülümser leblerin açılır firdevs
Ekmeğim , aşım,suyum var ama
Sıla özlemini gidermiyor ki.
Buğulu gözlerle bakarım cama
Turnalar gönüle yol vermiyor ki
Akşamları hüzün kaplar içimi
Kapanan kapılar derdi gizlemez
Yüreğin acıyla yoğruluyorsun
Elbet zaman hiçbir şeyi silemez
Daha yürümeden yoruluyorsun
Mümkün mü başaran var mı sorarsan
Bana koş deme evlat
Bırak iliklerime kadar ıslanayım.
Daha kaç yağmur görecek bu surat.
Süzülsün çenemden aheste aheste
Gök babanın göz yaşları.
Bana koş deme evlat
Derya kenarında sineni bir koy
Eyle sığınayım dalga zor olur
Fırtınalar kopar bakışlarında
Gözlerim gözünde hercümerç olur
Saçların sevdamın bir su üstünde
Hiç eskisi gibi değilim.
Çok daha sessiz, çok daha durgunum.
Hevesim yok hiçbir şeye.
Elim ermez, dilim demez.
Kuşlar uçmuş, komşu göçmüş.
Bambaşka biri oldum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!