O, ışıktı eminim.
Ateşte kavrulurken katılıklarımın duman duman göğe yükseldiğini farkettiğimde ruhumu renge doyuran bir ışık..
Kayıtsızlık,saflık..
Etrafa,dünyaya,ellerime,beynime,ateşe ve ışığa karşı duyulan çocukça bir hayret.
Cümleler ilk defa cümle, ağaçlar ilk defa ağaçmış gibi.
İlk defa Emel'mişim gibi...
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta