Yorgundur yüreğim hiçbir duygu hissedemiyor
Ellerim kanlı bıçaklı kalemime hükmedemiyor
Çatlak testi gibi akıtıp her ne varsa yüreğe dair
Sessizce süzülüp İçimden geçeni haykırsam
Sorulan suale verilen cevaplar yetersiz kalsa da
Kalbim dar gelse de içimden geçenler çoğalıp taşsa da
Ne çerçevesi olur petek olur kovanı doldurup alsa da
Göz, göz olmuş dertler içimde geleni haykırsam
Varmak istedikçe inayet bulacağım yollarım kapalı
Sevdanla bağrım delik kupkuru göl sulandı gözyaşlarımla
Sersefil bağrımın yanık külleri savrulur bir o yana bir buyana
Feryada nefes açıp içimden geçeni haykırsam
Bileydim sermezdim vermezdim satırlarıma gözyaşlarımı
Dökülen cümleler anılarımdı noktalarım son buluşlarım
Virgüllerim duraktı ömrümde yeni acılara ufuk açmaktı
Derbederim perişan içimden geçeni haykırsam
Gayesiz dert sandığın bendeki veda bendeki sevda
Umuda yelken açtım yolculuk yaptığım kuytularda
Ne baharda kaldın nede kar boran kışımda
Naralar çeke, çeke içimden geçeni haykırsam
Kimse için akmaz dökülmez sansınlar gözyaşlarımı
Habersiz kimsesiz sevgisiz sansınlar kalp atışlarımı
Yoluna budadım kırdığım her bir dalımı yaktılar
Bedenimi ateşe sevgimi volkana sessizce haykırsam
Yazan zenno
05.06.2009
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




varol üstadım saygım sizedir...
Sevgili dostum,
Yüreğine,emeğine.kalemine sağlık.
Güzel şiirdi........beğeniyle okudum.
Kutlarım sevgili dostumu.
Başarılarınızın devamını diliyorum.
Sevgi ve saygılar sunuyorum dost kaleme......
Sevgili dost,
Bu güzel ve anlamlı çalışmanızı severek okudum.
Kutlarım değerli dostumu.....Emeğinize,yüreğinize sağlık...
Güzeldi......Başarınız daim olsun....şiirle kalın...
Saygım emeğinize ve sizedir......
evet haklısınız ama bunu başarmakta herkese nasip olmayabiliyor saygılar...
İnsanın bazen içindekileri bir şekilde dışarı vurması gerekiyor sanırım.Çok güzeldi.Yüreğinize sağlık.Saygılarla.
çok teşekkür ederim :)) saygılarımla.. bazen kalem en büyük ses anlatabilene tabiki :)birde anlamasını bilene...
duyguları içinde hapsetmek zarar verir, bence de haykır ve açıl, çok güzel tespitler, kutlayirum daa:)))
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta