Toprak yığını gibidir şiirlerim .
Nereye koyarsam sığmaz.
Seslenir seslenmekte olan çaresizliğim.
Duyacak olur mu diye hüzünlenirken.
Oturmuş bir bankın üzerine yazdıklarımı dağıtırken geleceğe.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta