Kimse kimseyi istemiyor artık
İnsanlıkta sınıfta kaldıkmı kaldık
Her yüze gülene inanıp aldandık
Keyfim yok mazaret çok haykırıyorum
Haykırıyorum haykırıyorum
İnsanlık bitmiş haykırıyorum
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta