Kırıldıkça kırılıyoruz fâni dediğimiz bu dünyada
İnsanların ağzındaki boş laflar yüzünden;
Edebiyatın bir anlamı kalmadı.
Gittikçe gidiyoruz bilmediğimiz bu yollarda…
Peşimizde güvenecek insanda bırakmadık
Biliyoruz ki hepimiz haklıyız; biliyorsun ki kimse iyi değil…
Kırıldıkça kırılıyoruz işte!
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta