Kırıldıkça kırılıyoruz fâni dediğimiz bu dünyada
İnsanların ağzındaki boş laflar yüzünden;
Edebiyatın bir anlamı kalmadı.
Gittikçe gidiyoruz bilmediğimiz bu yollarda…
Peşimizde güvenecek insanda bırakmadık
Biliyoruz ki hepimiz haklıyız; biliyorsun ki kimse iyi değil…
Kırıldıkça kırılıyoruz işte!
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta