Kırıldıkça kırılıyoruz fâni dediğimiz bu dünyada
İnsanların ağzındaki boş laflar yüzünden;
Edebiyatın bir anlamı kalmadı.
Gittikçe gidiyoruz bilmediğimiz bu yollarda…
Peşimizde güvenecek insanda bırakmadık
Biliyoruz ki hepimiz haklıyız; biliyorsun ki kimse iyi değil…
Kırıldıkça kırılıyoruz işte!
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta