Geçti yıllar dile kolay
Ağlayarak merhaba demişim yaşama
Ne bilirdim aynası yok ki dünyanın
Bir lokma bir hırka
Buldum kendimi ahtapotun kollarında
Gülücükler yalan
Benler bencillikler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Anlamıyla ve düşüncesiyle fevkalede yorumlanmış güzel bir çalışma.Kutlarım Sayın Nurten Tarım.
Mürsel Adıgüzel
Tek başımıza bir çok şeyi değiştiremeyiz ama tek başımayım diye de vaz geçemeyiz.Tebriklerimle
İnşallah haykırışınıza kulak verirler.
Tebrikler.
her şiir, bu zincirleri kırma eğiliminde...haykırış, serzenişiniz olmuş...yanlız değilsiniz Nurten hanım...
saygılarımla
Olsun genede hakkı haykırmak görev bilinmeli.
Teşekkürler nur kalem...Yüreğiniz yansımış...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta