Bir çığlık duydum gün kararırken
Hasretin,tutkunun çığlığını duydum
Güneşin batmasıyla yükselen bir kartalın isyanını
İçten ama gereksiz bağrışmalarını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Yüreğine sağlık...
İnsanı düşündüren, yüreğinden duyguların süzülmesini sağlayan bir şiirin.
Yüreğindeki çığlıkların sönmemesi, yaşama, aşka, sevdaya dair çığlıkların büyümesi ümidiğle...
Nebih NAFİLE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta