Yandığında gönül aşkın ebedi suyuna
Atsınlar canımı sönesim gelir
Ne kor olmaktır korku, ne de yok olmak içinde
Benim sevdama yar, senin kalbin dar gelir.
Gökyüzüne bakanda şu gözlerden akan yaş,
Akmasa ve solsa gönüldeki kor ataş
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta