Gecenin karanlık ayazında,
Manş Denizi uzanıyordu,
Yolculuk eden parıltılı şöhretlere...
Geceleri fazlasıyla geniş, odamın yalnızlığında.
İçimde bir kuşku uyanıp,aklım gidip gelmeye başlayınca,
Kalkıp, tüm ışıkları yakıyor
Bir zamanlar bana gönderdiğin mektupları bulup çıkarıyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
