mahmur gözlerle adımlıyorum
Samandağı'nın güzelim sahilerini
akdenizin dalgalarının haykırışıyla
arıyorum denizimin maviliğini
kumu,deniz kabuklarını
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




güzelim denizin nasılda günden güne yok oluşunu
acı da olsa görüyorum
ve yeniden hak veriyorum
gökkubeye ve denize
Hassasiyetle yazılmış bir şiir. katılıyorum. denizi ve doğayı yok eden kim? Biz insanlar...
Tebrikler..
yüreğiniz dert görmesin...
hassasiyet hepimizde olmalı...
nefis bir çalışmayla gelmişsiniz ...
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta