Bir çocuk sofrasından seslenişimdir bu.
Hayallerin kalemle kâğıda sığınmağa çalıştığı sayfadayım.
Bir misket bir de ıslığım hepsi bu.
Ya da Esma kızın tutturduğu türküde
Günü geçirmiş gemilerde bir tayfayım
Kim bilir bu kadar temiz bu kadar huşu.
Lotus yapraklarından biri değilsem de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta