Ne rüzgarda kırılan dallarım
Nede hoyrat fırtınalar etti beni yerimden.
Köklerimi hiç çıkarmadım topraktan.
Acımadım sararıp terkeden yapraklarıma
Pes etmeddim yenilmedim.
Umudumu hiç yitirmedim.
Hiç kaçmadım sevgiden kancıkça.
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta