Çakallara güneşin kızıllığı vururken,
Yassıçal tepesinde, son aydınlıklar,
Gün henüz batmak üzere, keyfe keder,
Gölgeler uzar, uzar da gider,
Yeşilırmak bulanık suya bürünür,
Künç köprüde bir slüet görünür,
Elinde kovası, sırt çantası, ve birde oltası,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta