Kırmızılar giyinmişti, dimdik duruyordu durakta, durak direği! ..
Görünce uzaktan çekti bir şeyler, hüzünle karışık bir sevgi tüttü burnunda!
Yanaşıp kaldırımın kıyısına yavaşça, ses verdi fren!
-Haydi dedi atla, götüreyim gideceğin yere!
Yılların verdiği alışkanlıkla, sahiplik duygusuyla.
-Neden, dedi?
-Ben giderim yoluma!
-Biz ayrılmadık mı?
Yavaşça gazlayıp giderken;
Egzost borusundan düşen iki damla ıslattı asfaltı.
Yandı asfalt ağladı! ..
Kayıt Tarihi : 18.9.2016 15:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!