Bütün çiçeklerim dalımda yandı,
Baharlar içinde kışlar yaşandı.
Sevgi tomurcuklarım hayattı,candı,
Sevilmenin hazzını tadamadım ben.
Güneşim dünyama doğmadan gitti,
Sevmeye sevilmeye doymadan bitti,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




beğeniyle okunası...kaleminiz daim olsun..saygılar..
Güneşi hala tüm parlıklığıyla aydınlık veren
üstadım,,,,,
Genç yüreğe, yaşlı kaleme ....
Tebrikler....
Süleyman kaya
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta