Felaket depremlerinde umut yıkılır
Harebenin üzerine çivi çakılır
Sonra da ta tepene çıkılır
Bir davul bir zurna beyninde düğün
Arka sokaklardan sesler duyar gibisindir
Asılırlar üzerine yaştırlar, çamaşır ipisindir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




vel hasıl yaşamın tarifi ...
tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta