Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Paylaşımınız için teşekkürler,
sağolun teşekkür ederim...
Tevbe kapısı güneş batıdan doğana kadar her insana açıktır! V e zararın neresinden dönersen kardır! Ayrıca;'VE YÜBEDDİLULLAHİ SEYYİATİHİM HASENAT! İLA AHİR'-ALLAH ONLARIN GÜNAHLARINI SEVAPLARA TEBDİL EDER- Ayetinin sırrınca nasuh tövbesi yapanların günahlarının sevaplara dönüştürülmesi gibi bir lütf-u İlahiye de vardır!
Bera-i malumat!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta