Adımların yorgun, yolların tozlu olsa da, Gözlerindeki ışık sönmesin fırYalan Dünya
1. Bölüm Beni neden doğurdun anne yalan dünyada? Yalanlar içinden çıkamasın diye mi? Gözlerimi açtığımda gördüğüm bu karanlık, Kaderimin ilk sayfası mıydı, söyle anne? Her köşe başında bir maskeli yüz, Her nefesimde biraz daha eksilen gökyüzü...
Vefasız bir rüzgarın önünde savruldum, Kendi ateşimde yandım, kül oldum kavruldum. Sırtımda koca bir dünya, ruhumda bin yara, Beni bu ıssızlığın ortasına neden bıraktın anne?
Dizlerinde uyumak yetmiyor artık sancıma, Zehir kattılar her gün taze aşıma. Doğruyu ararken kayboldum bu labirentte, Merhamet aradım, bulamadım tek bir yürekte. Ellerim kanıyor tutunduğum her daldan, Bıktım artık bu sahte, bu yaldızlı masaldan.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta