Yazıyorum hayatın yitik yolcusuna, ismi ’ZAMAN’ iz bıraktığı için hecesi ’AN’ ne kaybolan yıllara yetiştim ne de veda vakti bana yetti, bir bavul içinde umutlarım
hep gitmekte olan bir trenin son vagonundaydım...
Sırrını paylaştığın oldu mu hiç Zaman! ya fısıldadığın hiç? oldu mu sahi elimizden bu kadar çabuk gidişinin sebebini bilen biri seni çözen biri?
Yazıyorum ömrümün kayıp mektubuna ismi anlaRıyla dolduğum için ’ZAMAN’..
SATIRLARIM TECRÜBEDEN niçin ağlıyorum bilmem çok şey götürdün çok şey sildin benden..
Hiç kendim halledemedim dertleri mi değil mi hep senin omzuna yükledim.. bu yüzden kayboluyorsun yine gidiyorsun benden...
Yazıyorum hayatın yitik yolcusuna, ismi ’ZAMAN’ iz bıraktığı için hecesi ’AN’...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta