Hayatın Seyri Şiiri - Nejla Turan

Yine sahilde, deniz kenarındayım.
Seyrediyorum ,insanları
simidi havada kapan martıları,
kayalarla kucaklaşan dalgaları.
Balık yiyebilmek umuduyla
balıkçılarla flörtleşen kedileri,
seyrediyorum derin maviliği.

Teknelerin ardından köpükler, gelin duvağı gibi salınıyor.
Yalın ayak el ele yürüyen âşıklar
Kumlara kalp çizmiş dalgalara inat

Çay bahçeleri dolup taşmış;
yiyip içenleri,
kırk yıllık hatırlı kahvede yârenlik edenleri
seyrediyorum, gülüp eğlenenleri.

Gözüm lunaparka takılıyor:
dönme dolapta, atlı karıncada pek neşeli çocuklar,
Etrafa yayılmış közde mısırın kokusu
Bulut gibi yumuşacık pamuk şeker
Birden ağlıyor çocuk elinden kaçırınca balonu

Çimlere kilim serip piknik yapanları,
uçurtmanın kuyruğuna takılmış hayalleri…
Seyrediyorum, mutluymuş gibi gülenleri.

İnci, boncuk satan tezgâhlarda
parmaklara takılıp çıkartılan yüzükleri;
papatyalı taçları, kalpli kolyeleri.
Seyrediyorum birbirine hediye alan sevgilileri.

kamelyada çekirdek çitleyen teyzeleri,
torunu peşinden koşturan dedeleri.
Kimi de kaldırım kenarında,
tek başına, benim gibi…
Öylece seyrediyorum
hayatın içinden geçip gidenleri.
öylece seyrediyorum...
Nejla Turan