“Yaşamayı öğrenmek için, birkaç defa ölmek gerek.” diyor Charles Bukovsky
Yaşamanın amacının ölmek olmadığını ölene kadar yaşamı hayatta tutacak bir tutum geliştirmek olduğunu anlayana kadar;
Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Ben bir öğretmenim...
Ama hayat, benden çok daha öğretmen!
Ders gibi...
Özet gibi...
Tebrik ve teşekkürler Önder Bey, Kardeşim..
Öğretmenimiz hayata ve hayatı öğreten siz değerli öğretmenlerime ben teşekkür ederim.
Derin saygılar sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta