Daha dünyasına gülmeden evvel
Bülbülün zarına dil etti beni
Kader zindanında ödedim bedel
Ayrılık gurbete yol etti beni
Ana baba Şefkâtine yaslandım
Koca çınarları kurumaz sandım
Hicrâni hüzüne yüreği bandım
Akan göz yaşlarım sel etti beni
Gençliğimi hayal ile avundum
Sevdaları mecnun diye savundum
Bir güzel gönlüne sevgimi sundum
Leyla diyarına çöl etti beni
Evlatlar dal oldu gönül bağıma
Siper olur dedim fani çağıma
Onlarda göz koydu gür ocağıma
Attı bir kenara hal etti beni
Kardeşleri lokman bildim yaraya
Payı maldan varlık girdi araya
Manevi sevgimi sattı paraya
Yad yabancı gibi el etti beni
Arkadaşı dostu bildim hep kadim
Güvendim sırrımı söylemez dedim
Riyası yüzünden,kirlendi adım
Geçmez akçe gibi pul etti beni
Şaşırttı yolumu,yoldan cehalet
Nefsimi maddeye,eyledim âlet
Mührümü haksızca,kullandı gaflet
Çaktı bir kıvılcım,kül etti beni
Kul; Tuncay unuttum,adem özümü
Doyurmadı toprak bile gözümü
Hazana çevirdi bahar yazımı
Dünyada gülmeyen kul etti beni
Kayıt Tarihi : 11.5.2012 23:45:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!