İngiltere’nin başkenti Londra'daki bir camiye yeni bir imam gönderilmiş. Adam evinden camiye gitmek için hep aynı otobüse biniyor ve çoğu zaman da aynı şoföre rastlıyormuş.
İmam yine her zamanki gibi otobüse binip parayı uzatmış ve şoförün geri verdiği para üstünü alıp boş koltuklardan birine oturup parayı saymış. Bakmış ki 20 penny fazla.
Bir an bu fazla parayı şoföre geri verip vermemek arasında gidip gelmiş. Sonra düşünmüş ki yirmi penny çok bir para değil ve şirket için hiçbir şey ifade etmez. “Niçin geri vereyim? Bu para bana Allah’ın bir hediyesi olabilir derken aniden kalkıp “yanlışlıkla fazla para vermişsiniz buyurun,” diyerek elindeki 20 pennyi şoföre uzatmış.
Şoför verilen parayı gülümseyerek alırken “Siz şu camiye yeni atanan imamısınız değil mi? Aslında uzun zamandır sizi ziyaret etmek istiyordum caminizde; İslam’ı öğrenmek için ve bilerek, size fazla para verdim, nasıl tepki vereceğinizi görmek istedim. Aslında bir yanlışlık yoktu!” demiş.
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta