Hayatın tüm kederlerini acılarını,
Bir resimde, tuvalimde topladım.
Bol bol gözyaşı çizdim,
Adını da hayatın gözyaşları verdim!
Çok derinden iliklerime kadar sarsıldım.
Çizerken ben de onlar gibi ağladım.
Empati oluşturdum tuvalimde onlarla,
Tuvalimin üzerine damladı hayatın gözyaşları!
Tuvalimin üzerinde şekillendiler.
Gördüm ki çiçek şekline büründüler.
Benimle dertleştiler, ruhuma tesir ettiler.
Arkadaşlarım oldu hayatın gözyaşları!
Kimileri çok ağır hastalanmıştı.
Kiminin gözleri görmüyordu.
Sanki yoksulluk içinde kalmışlardı.
Haksızlığa maruz kalmıştı hayatın gözyaşları!
Çiçeklerim boyunlarını bükmüşlerdi.
Sanki ölmüşlerdi, sanki kurumuşlardı.
Mis kokuları eşliğinde damlıyorlardı,,
Tuvalimin üzerinde Hayatın Gözyaşları!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 14:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
