Allahın aşkıyla yanan gönüller,
Kimi mecnun olmuş,kimi olmakta.
İlk baharda açan kar çiçekleri,
Kimi domurcuk iken kimi solmakta.
Şu hayat dalında toplum fertleri,
Kimi sürünüyor,kimi refahta.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




HAYATIN DRAMI : Şiirin tam metin aşagıya çıkartıldı.Allahın derken { nın }unutulmuş
Allahın aşkıyla yanan gönüller;
Kimi mecnun olmuş kimi olmakta.
İ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta