Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat bir nefes alıp verme işidir... İnsan son nefesni verdiği anda yaşam durur... Her insanın kendine göre yaşamında evreler vardır... Önemli olan ayakta kalmayı başarmaktır... O güç de sizde fazlasıyla var... Pes etmemek gerekir fiye düşünüyorum... Kutlarım saygın kaleminizi üstadım... Sevgilerimle....
İNŞAALLAH O BEKLEDİĞİNİZ MUTLU BAHAR SABAHI GELİR DEĞERLİ HEMŞERİM. VE ÖMRÜN KALANINI ACISIZ AĞRISIZ MUTLU VE BAHTİYAR YAŞARSIN HÜDAM UNUTTURUR ÇEKTİKLERİNİ. DUALARIMLA ESEN KAL.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta