Önce acı bir hüzün kapladı yüreğimi,
sinem yandı.
Sonra düşündüm,olanı,olmayanı,her şeyi...
Hayatın zalim çarkları durmadan dönüyordu.
Gök sanki bütün lanetini üzerimize yağdırıyordu.
Bir tütün yaktım,sonra bir tane daha,sonra bir tane ...
Ölmek istiyordum belki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta