Bir sandal dayım
Denizimin uzaklarında
Oltamın ucunda ben varım
Hayatımın mahfolduğu anda
Karanlık daha yeni çökmüştü
Gündüzümün üstüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Anlamı ve anlatımı güzel bir şiir.
Yürek sesiniz eksık olmasın, tebrikler şairim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta