Hayatın sonsuz boşluğunda
Ellerin cebinde hali perişan
Benliğini kaybetmiş şuuru noksan
Birini görürsen beni hatırla
Aşkın ümidi sararıp solmuş
Bütün neşesi acıya dönmüş
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




sahteligin hüküm sürdügü bu alemde,,,ugrunda sonsuzlugu sececek kadar bi aşkın öyküsü daha farklı nasıl anltılabiilrki....hem aşkın öyküsü hemde buda yetmezmiş gibi hayatın zalimce omuzlarına yükledigi agır yükü ve merhabadan çok menfaatin ve sahteligin vurmuş oldugu darbe....şiiri anlatmakla bitmez bombagibi....:)abbiha
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta