Hayatım
Bin dokuz yüz altmış iki yılında
Dünya düzenine doğdum derbeder
Adım gibi kutlu ayın içinde
Dünya nimetine doğdum derbeder
Yüceden mi geldin sen seher yeli
Daha dostum eller ile gezer mi?
Solmuş derler gül benzinin iziği,
Daha dostum eskisinden güzel mi?
O ne dedi, sen ne dedin varıncak?
Devamını Oku
Daha dostum eller ile gezer mi?
Solmuş derler gül benzinin iziği,
Daha dostum eskisinden güzel mi?
O ne dedi, sen ne dedin varıncak?




Mükemmel olmuş,biyografinin şiire,hatta masala dönüşmüş şekli sanki.
Varolun.
elif ay
Saygıdeğer Ağabey.
Şiiriniz bana kendi şiirlerimden birin hatırlattı.
Şiirinizin güzelliğini bozmaması dileğiyle kendi şiirimi buraya almak istedim.
Selam ve saygılarımla...
Yarım Ömrün Muhasebesi
Yetmiş iki yılında doğurmuş beni anam,
Şöyle bir düşündüm de yol yarıya geliyor.
Geçip giden güne mi, yoksa cana mı yanam?
Dertler dağ gibi olmuş, bu sinemi deliyor.
Bazen yalnız kalınca, düşünüyorum işte,
Yarım ömrü bitirdim, neler yaşadım neler.
Mutlaka sebep vardı, şu dünyaya gelişte,
Bir an durmak bilmedi, akıp gitti seneler.
Aşkı da tattım elbet, sayısı çok değildi,
Nedense hüzün kaldı, sevdiklerim de gitti.
Öyle deli sevdim ki, düşman bile eğildi,
Neyleyim ki hepsi de başlayamadan bitti.
Bana kaldı hüzünler ve bir yaralı yürek,
Elleyemez tabipler, bulunmaz kalp ilacı.
İnsan mutlu değilse, yaşamaya ne gerek?
Her gün ölümden kötü, bitiriyor bu acı.
Yazılmamış alnıma, bir gün de mutlu olmak,
Dertler üst üste geldi, soldurdu gül benzimi.
Bana düştü her zaman, ağaran saçı yolmak,
Aldığım nefes bile, yakıp geçti genzimi.
Küçüğü küçük bildim, büyüğü ise büyük,
Sinirlenip, kızsam da hiç olmadım saygısız.
İnsanlığı taşıdım, ağır gelmedi bu yük,
“Bana ne be! ” diyerek, yaşamadım kaygısız.
Bir gün önem vermedim, para, pula, maddeye,
Her yıkımdan kendime, ibretlik hisse aldım.
İnsan olarak girip, hayat denen haddeye,
İncelsem de kopmadım, daima insan kaldım.
Gülen yüzüne kanıp, dost sandım vefasızı,
İhanetleri gördüm, hepsi içte kor oldu.
Badireler çoğaldı, arttı gün be gün sızı,
Hayat imtihan dedim, soruları zor oldu.
Sene iki bin yedi, yaş olacak otuz beş,
Saplanıyor içime, yalnızlık denen sancı.
Bulamadım derdime ortak olacak bir eş,
Ben mi çok çabuk çöktüm, aynalar mı yalancı?
Güzel İnsan, Kıymetli Şair ve sevgili Dost Ramazan Özütürk'ün, hayatını anlattığı Mükemmel Şiiri en beğendiğim Şiirler arasına alıyor,
Yürekten kutluyor, 10 puan ve saygılarımı gönderiyorum.
İyilik,doğruluk, güzellik ve mutluluk adına hayırlı olan ne var ise sizinle olsun.
Selam ve dualarımla.
ne güzel anlatmışsınız hayatınızı bende çok arzu ediyorum aslında yazayım beni diye ilham gelmiyor yüreğinize sağlık
Sevgili kardeşim Ramazan bey
Geçmişi hatırlamak anıları canlandırmak şairliğin doğal yapısında var .güzel bir duygu bana çocukluğumu hatırlattın kardeşim hangimiz acıyla yoksullukla büyümedik ki hiç aklımdan çıkmaz acaba benimde bir çift ayak kabım olurmu orta okul yıllarında hep bunu hayal ederim kalemine yüreğine sağlık kutlarım sevgi ve saygılarımla Tuncay Akdeniz
Acı çekmeyince hayat bilinmez
Ayrılık bahtımsa, hasretim dinmez
Dertlerim çıkarda huruca, inmez
Çareler çaresiz, çilem derbeder
“Sabır” dedim. Sabır verdi Yaradan
Mücadelem haktır, değil sıradan
Özgür olmak için kaçtım karadan
Ak günlere kucak açtım derbeder
..gittiğiniz yolun yolcusu başkalarıda var ..yolunuz ve bahtınız açık olsun...saygılarımı sunuyorum...Mehmet Karlı
Özütürk der; Türk-İslamdır mekanım
Topraktan gelmişim, topraktır canım
Rabbim şahit, helâl bayrağa kanım
Yemin olsun, öleceğim derbeder
Çok güzel bir hayat hikayesi okudum
gerçekten süper olmuş çok beğendim
yüreğine sağlık üstadım
selam ve sevgilerimle
Üstadım çok hoş olmuş inanın. Böylece kısaca özgeçmişisini öğrendim. Anlatımınızdaki tatlı ahenge ve kısa açıklamalaraTebrikler.
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta