Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Hayatı tatmak 'çok güzel ve detaylı bir cümle,bir bardak çay ve yanında sevdiğin arkadaşın ya da dostun...ohh ne güzel olurdu,demlikteki çayın demini alması gibi yavaş yavaş sohbette demini almaya başlar...
Hayat ,bağlanmaya değsin üstat,ne kadar bağlanmayalım dersekde ucundan bucağından bir yerlerine kement atmışız ya hayatın,nefeslerin haddine varana kadarda o kemente sıkı sıkı sarılıyoruz,zira hayat her ne olursa olsun tatlı geliyor biz insanlara...
Gönlüne sağlık,hayatınızın demi tavında olsun daima...
Saygılarımla,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta