Hayatı sevmiyorum,
Belki de yaşamayı bilmediğimden,
Geceleri, yani sabaha karşı,
Zorunlu olarak sızarak uyumayı,
Sabahları, yani öğlen olduğunda uyanmalarımı,
Ve gözlerimin feryâtlarına bir türlü çözüm bulamamayı sevmiyorum.
Kendimi sevmiyorum,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta