Hayatı sevmiyorum,
Belki de yaşamayı bilmediğimden,
Geceleri, yani sabaha karşı,
Zorunlu olarak sızarak uyumayı,
Sabahları, yani öğlen olduğunda uyanmalarımı,
Ve gözlerimin feryâtlarına bir türlü çözüm bulamamayı sevmiyorum.
Kendimi sevmiyorum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta